poepweek
Soms zit je in een flow en dan opeens lijkt alles mis te gaan zo ook deze mei vakantie.
We vertrokken rond 04.30 uur op vrijdag, aanvankelijk ging het zeer voorspoedig. Het motertje snorde tevreden en al gauw hadden we de Belgisch Franse grens bereikt. Er was daar ter plaatse een zeer dichte mist met zon 50 – 60 meter zicht. Plotsklaps harde knallen en de motor stopte er mee. Snel de auto aan de kant gezet'. En daar sta je dan, schemerig, harde wind, vrachtauto's die langs je razen en de motorkap er haast afrukken….. Niets te zien dan maar de anwb gebeld… Helaas die doen niets voor je als je op de snelweg staat. Dan maar naar een praatpaal. Na een kleine wandeling doemden er 2 gloeiende spijkers op uit de mist. Een Belgische Volvo Amamzone was gestopt, de Waalse chaufeur vroeg in gebroken Nederlands of die "Deuche" van mij was en wat ik ging doen…. Ik mocht instappen en de man bracht mij naar de praatpaal (nog een aardig eindje rijden overigens…). Helaas de paal deed niets. Dan maar terug naar de auto, wat een "takkeneind" lopen zeg. Bij de auto aangekomen stond er een wagen van de Sanef achter ons met 2 mannetjes. Zij hadden de Depannage al gebeld, hulp was onderweg. En de praatpaal stond honderd meter terug…….
De Depannage Nord bracht ons naar Tourcoing. Daar mochten we de Anwb bellen en er werd afgesproken dat er in een garage een diagnose zou worden gesteld. De tijd werd gedood met koffie, croissants en bounties. Het duurde tot 11.00 uur voordat Jeanpierre Janroz uit Bapaume er was en we gingen naar zijn garage. De auto reed inmiddels al wel weer. In de garage ging het allemaal erg traag, dus ben ik zelf maar gaan sleutelen. Helaas moesten we er uit voor de middagpauze…. Na een vruchtenloze zoektocht naar de storing en een proefrit van 2x 40 km mochten we na overleg met de anwb weer vertrekken.
Al met al kwamen we hierdoor rond 17.00 uur bij Parijs aan, spitsuur op vrijdagmiddag.. We stonden meer stil dan dat we reden. Eenmaal uit Parijs en op de Route Nationaal naar Etrxe9chi brak de veer van de gasklep, een paar verschroeide vingers later reden we weer. We besloten een hapje te gaan eten bij hotel Mon Desir. Daarna wilden we toch wel verder rijden. Rond 24.00 uur toch maar even gestopt voor een hazenslaapje op een parkeerterrein. Uiteindelijk kwamen we om 04.30 aan bij de caravan waar we direct het bed inkropen.
Diezelfde week wilde ik de keukenwand isoleren en aftimmeren zodat Steve het electra werk af kon maken.
Steenwol was nodig. Dus naar de Bricomarchxe9 in Le Bugue, helaas wegens jaarlijkse inventarisatie gesloten. De andere dag tweede poging…. Helaas steenwol uitverkocht… Er werd gebeld naar Terrasson, daar was nog wel een pak. We namen er gelijk maar 2 mee in en op de eend.
Steve had een stuk ijzerdraad gemaaid, de machine trilde een beetje maar werkte verder goed. S 'nachts rook het wel erg naar benzine in de caravan, lekke benzineslang zo bleek. Toch nog goed weggekomen….. Hij had natuurlijk ook in de fik kunnen vliegen.
De vloer vertoonde scheuren, Michel C belde Michel R. Deze kwam en meldde dat dit niets bijzonders was een dalle flottant (zwevende dekvloer). Toen ik de andere dag wat aan het werk was kraakte het onder mijn voeten alsof er een zak chips lag. Michel belde weer met Michle maar die had ff geen tijd.
Op vrijdag contstateerde hij dat de vloer niet goed was…. Hij zou het repareren…..?!!
Dan nog de luiken aan het huis die zaten niet naar mijn zin. Michel had nog chemische ankers (2 componenten) Bij 20 graden zouden we ongeveer 20 minuten de tijd hebben om het spul te monteren. Beter wachten toto morgenochtend…. dan is het wat frisser… Het ene scharnier zat scheef het tweede bleef halfweg steken…. Het eruit halen kostte mij een hoek van mijn pierre des Eyzies. POEP!
De terugweg verliep gladjes en zeer voorspoedig. Dat dan weer wel…..
